Gimnazjum Nr 7 w Zamościu to najlepsza szkoła

 

Idź do treści

Polscy Noblisci

O szkole

27 października 2003 r. na sesji Rady Miejskiej
Gimnazjum Nr 7 oficjalnie otrzymało imię Polskich Noblistów.

Symbolicznym „opiekunem" szkoły stała się grupa Polaków
uhonorowanych jedną z najbardziej prestiżowych nagród na świecie
Nagrodą Nobla.

Maria Curie-Skłodowska jako pierwszy i jedyny uczony otrzymała Nagrodę Nobla dwukrotnie w dwóch dyscyplinach:

- w 1903 r. w dziedzinie fizyki za odkrycie promieniotwórczości naturalnej oraz promieniotwórczości pierwiastków polonu i radu (Nobel dla Marii i jej męża, Piotra Curie)

- w 1911 r. w dziedzinie chemii za prace nad własnościami chemicznymi i fizycznymi polonu i radu oraz za prace dotyczą metod wyodrębniania, oczyszczania i pomiaru aktywności pierwiastków promieniotwórczych.
Ta skromna kobieta „wprowadziła ludzkość w erę atomu."

Henryk Sienkiewicz otrzymał literacką Nagrodę Nobla w roku 1905 za powieść „Qvo vadis" wydany w roku 1896,przetłumaczona niemal na wszystkie języki świata kilkakrotnie filmowany. W uzasadnieniu przyznania nagrody napisano: „ za wybitne osiągnięcia w dziedzinie eposu i rzadko spotykany geniusz, który wcielił w siebie ducha narodu". Dla nas, Polaków „duch narodu" był szczególnie ważny w czasach, gdy Sienkiewicz pisał swoje powieści ku pokrzepieniu serc rodaków uciśnionych pod jarzmem zaborów.


Władysław Reymont
został kolejnym laureatem literackiej Nagrody Nobla. Przyznano mu ją w 1924 roku za epopeję o życiu na wsi, czterotomową powieść „Chłopi" pisaną w latach 1904-1909. Niestety, ciężko chory Reymont nie mógł odebrać jej osobiście.

Czesław Miłosz, poeta, tłumacz, eseista piszący na emigracji znów rozsławił polską literaturę, gdy w 1980 roku przyznano mu Nagrodę Nobla. Czekaliśmy na nią ponad 50 lat, czekaliśmy też na zmiany, które wkrótce miały nastąpić w naszej ojczyźnie.

Lech Wałęsa - otrzymał zupełnie wyjątkową - pokojową Nagrodę Nobla. Stało się to w 1983 roku ku dumie i radości jedynych, ku zaskoczeniu i zazdrości innych. Polski robotnik, działacz związkowy, członek komitetu strajkowego w Stoczni Gdańskiej w 1970 roku, wreszcie polityk i prezydent Rzeczypospolitej Polskiej otrzymał Nobla za „wybitny wkład propagowanie i utrzymanie pokoju na świecie oraz za przyczynienie się przy jednoczesnych osobistych ofiarach - do zagwarantowania pracującym praw do tworzenia ich własnych organizacji".

Wisława Szymborska odebrała z rak króla Szwecji czwarty w historii Polski literacką Nagroda Nobla „za poezję, która z ironiczną precyzją odsłania prawa biologii i działania historii we fragmentach ludzkiej rzeczywistości". Fakt ten nastąpił w 1996 roku. Zmarła 01.02.2012 r.


Powrót do treści | Wróć do menu głównego